Aşırı hassas dişlerle başa çıkmak genellikle oldukça zor bir iştir. Çoğu zaman, sadece diş yüzeyine bir tür hissizleştirici madde sürüp en iyisini umarız. Ancak yakın kızılötesi ışınlarını da kullanmak bu süreci değiştiriyor. Dişi sadece kaplamak yerine, yakın kızılötesi ışınları sayesinde bu maddeler dişin iç kısımlarına daha derine itilebiliyor. Yakın kızılötesi ışınlarının özelliği, görebildiğimiz ışıklardan çok daha derine nüfuz edebilmesidir. Kullanıldığında küçük bir ısı oluşur; bu ısı yanmaya yetmez, ancak hissizleştirici maddenin incelmesi için yeterlidir. Bunu balı ısıtmaya benzetebilirsiniz; böylece bal daha iyi akar. Azaldığı için de, hissizleştirici madde, soğuk içeceklerle temas ettiğinde hastaların acı çekmesine neden olan boşluklara kolayca girer. Buradaki asıl amaç, fiziksel bir bariyer oluşturmaktır. Yakın kızılötesi ışınları, bu minerallerin veya reçinelerin daha hızlı şekilde sertleşmesine yardımcı olur. Böylece daha sıkı ve sağlam bir bariyer oluşur ve bu da keskin ağrılara neden olan sıvı hareketlerini engeller. Bu yöntem gerçekten etkili. Ancak gücü maksimum seviyeye çıkarmak mümkün değildir. Bunu yaparsanız, dişin iç kısımları zarar görebilir ve kimse kalıcı sinir hasarıyla uğraşmak istemez. Bu yüzden gücü düşük tutup kontrollü şekilde kullanmalıyız. Dişin aşırı ısınmaması için soğutma aralıklarını doğru şekilde ayarlamak gerekiyor. Buradaki asıl avantaj ise verimliliktir. Tedaviler daha hızlı gerçekleşiyor ve tedavinin etkisi devam etmediği için hastaların tekrar gelme ihtimali de azalıyor. Hisssizleştirici madde sadece dişin yüzeyinde kalmıyor; derinlere kadar yerleşiyor. Bizim için bu durum, hastanın diş minesinin ne kadar yoğun olduğundan bağımsız olarak sonuçların çok daha tahmin edilebilir olmasını sağlıyor.
