استفاده از نور مادون قرمز برای کاهش التهاب لثهها وقتی با بیماری پریودونتیت روبرو هستیم، روشهایی مانند تمیزکاری عمیق لثهها و صاف کردن ریشه دندان، روشهای استاندارد درمانی هستند. اما باید صادقانه بگوییم که التهاب میتواند همچنان ادامه داشته باشد. در چنین مواقعی، از نور مادون قرمز برای کمک به کاهش التهاب استفاده میشود. این روش جایگزین تمیزکاری عمیق لثهها نیست؛ بلکه بیشتر مانند یک تقویتکننده برای کمک به آرام شدن لثهها عمل میکند. نحوه عملکرد نور مادون قرمز نور مادون قرمز به عمق بیشتری نسبت به نورهایی که میتوانیم ببینیم، نفوذ میکند. این نور به بافتهای لثه وارد شده و به میتوکندریها ضربه میزند. وقتی این فوتونها به میتوکندریها برخورد میکنند، باعث میشوند سلولها ATP بیشتری تولید کنند؛ همچنین به بدن کمک میکند تا واکنش بیش از حد نشان ندهد. در واقع، این روش باعث کاهش آن مواد التهابزا مانند TNF-α و IL-1β میشود. این مواد، عامل اصلی التهاب در بافتهای لثه هستند؛ با کاهش آنها، میتوانیم این چرخه التهابی مزمن را متوقف کنیم. کنترل التهاب من از این روش به عنوان روش کمکی در کنار درمانهای اصلی استفاده میکنم. انرژی نور مادون قرمز باعث تحریک جریان خون در منطقه مورد نظر میشود و به تخلیه لنف نیز کمک میکند. این روش، تجمع مایعات در لثهها را خیلی سریعتر از انتظار برای اثربخشی داروها، از بین میبرد. وقتی از این روش بلافاصله پس از تمیزکاری عمیق لثهها استفاده میکنید، متوجه خواهید شد که بافتهای لثه سریعتر سفت میشوند. این روش واقعاً مؤثرتر است. نکات مهم در استفاده از این روش نمیتوانید فقط دکمه تنظیم را روی حداکثر قرار دهید و انتظار نتیجه خوبی داشته باشید. اگر شدت نور بیش از حد باشد، ممکن است لایههای حساس دهان آسیب ببیند. اما اگر شدت نور کم باشد، نور به بافتهای لثه نخواهد رسید؛ در این صورت، در واقع فقط از یک چراغ قوه برای روشن کردن لثهها استفاده کردهایم. راز موفقیت این روش، یافتن تعادل مناسب بین شدت نور و زمان استفاده از آن است. ما معمولاً میزان انرژی را بر اساس عمق جیبهای لثه تنظیم میکنیم؛ به این ترتیب، انرژی به سلولهای هدف میرسد، بدون اینکه سطح لثه دچار گرمای بیش از حد شود. البته کمی تجربه لازم است، اما این همان چیزی است که باعث موفقیت این روش میشود.
