W przypadku części samochodowych procedury utwardzania za pomocą proszków nie wybaczają błędów. Niedostateczne utwardzenie powoduje słabą przyczepność i niską odporność na zarysowania. Nadmierne utwardzenie natomiast marnuje energię i może sprawić, że części przybiorą żółty kolor.
Jeśli użyjesz tylko promieniowania IR, otrzymasz profil temperatury, w którym temperatura na powierzchni jest niższa, podczas gdy materiał pochłania ciepło. Dodanie lamp UVC zmienia tę sytuację – to światło skutecznie doprowadza do wiązania cząsteczek, a nie ciepło.
Co jest istotne z technicznego punktu widzenia? Wybieramy lampy UVC typu T5 i T8, które charakteryzują się stabilną emisją światła o długości fali 254 nm oraz obudowami z kwarcu wolnego od ozonu. Dzięki małej odległości pomiędzy elektrodami oraz stałemu ciśnieniu pary rtęci, uzyskujemy stałą intensywność promieniowania na całej długości lampy, dzięki czemu dawka światła na powierzchni jest stała.
Gęstość energii jest dostosowana do prędkości produkcji oraz grubości warstwy pokrycia, tak aby energia trafiała dokładnie w pasmo absorpcji fotoinicjatora – wystarczająco dużo, by utwardzić powierzchnię, bez nadmiernego nagrzewania materiału. Spektrum emitowanego światła jest na tyle wąskie, aby uniknąć nadmiernego nagrzewania, ale jednocześnie na tyle intensywne, aby utwardzenie nastąpiło w ciągu kilku sekund.
Można oczekiwać stabilnej pracy lamp przez tysiące godzin, a degradację ich wydajności można monitorować za pomocą radiometru, zamiast się zgadzać.
Dlaczego to rozwiązanie sprawdza się w przemyśle motoryzacyjnym? Dzięki hybrydowemu układowi IR-UV mamy dwie niezależne grupy kontrolnych parametrów. IR odpowiada za regulację temperatury w całości materiale, natomiast UV odpowiada za polimeryzację na powierzchni. To rozdzielenie umożliwia skrócenie czasu utwardzania, zmniejszenie maksymalnego zużycia energii oraz lepszą kontrolę procesu utwardzania. Gdy zmienia się prędkość produkcji, jest mniej produktów uszkodzonych. Ponadto uzyskuje się bardziej równomierny połysk i twardość na różnych powierzchniach, przy jednoczesnym zmniejszeniu obciążenia termicznego na delikatnych materiałach.
Na co należy zwrócić uwagę? Lampy UVC wymagają odpowiedniego zabezpieczenia i ustawienia – nie ma żadnych szybkich rozwiązań. Lampy należy chronić, uziemniać i ustawiać tak, aby światło trafiało dokładnie na cel. Przed ponownym użyciem lamp należy sprawdzić ich kompatybilność: typ końcówek T5 i T8, odległość między elementami oraz napięcie. Powierzchnie kwarcowe muszą być czyste – nawet cienka warstwa proszku może znacząco zmniejszyć efektywność lampy. Zamiast liczyć dni, należy planować wymianę lamp na podstawie pomiarów radiometrem, aby zapewnić stałą jakość utwardzania.