Het omgaan met overgevoelige tanden is meestal een uitdaging. Meestal brengen we gewoon een desensibiliserend middel aan op het oppervlak van de tand, in de hoop dat dit helpt. Maar door near-infraroodlicht te gebruiken, verandert dit proces echter. In plaats van alleen het oppervlak van de tand te behandelen, gebruiken we near-infraroodlicht om het desensibiliserende middel dieper in de dentinetubuli te brengen. Near-infraroodlicht dringt namelijk veel dieper door dan het zichtbare licht. Hierdoor wordt er wat warmte gegenereerd. Dit is niet genoeg om schade toe te brengen, maar wel voldoende om het desensibiliserende middel dunner te maken. Stel je voor dat je honing verwarmt: dan stroomt deze beter. Omdat het desensibiliserende middel dunner is, kan het gemakkelijk in de openingen tussen de tandstructuren komen. Hierdoor verdwijnt de pijn die ontstaat wanneer de patiënt koude dranken drinkt. Het doel is om een fysieke barrière te creëren. Het near-infraroodlicht helpt de mineralen en harsen sneller te harden. Hierdoor ontstaat een steviger afsluiting, waardoor de vloeistoffen niet meer kunnen bewegen en er geen pijn meer ontstaat. Je moet echter niet te veel kracht gebruiken. Anders riskeer je dat de pulpkamer beschadigd raakt. Dat willen we natuurlijk voorkomen. Daarom houden we de intensiteit laag en gebruiken we gestructureerde pulsen. Je moet de tijd tussen de verschillende behandelingen goed regelen, zodat de tand niet te heet wordt. Het grote voordeel is de efficiëntie: de behandelingen gaan sneller en er zijn minder patiënten die terugkomen omdat de behandeling niet heeft gewerkt. Het desensibiliserende middel zit dus diep in de tand, zodat het effect langdurig blijft. Voor ons betekent dit dat de resultaten veel voorspelbaarder zijn, ongeacht hoe dik het email van de tand is.
