قطعه گمشده در دندانپزشکی دیجیتال: نور مادون قرمز دندانپزشکی دیجیتال در انجام کارهای مربوط به ساخت قطعات دندانی بسیار مؤثر است. شما میدانید که روند کار اینگونه است: ابتدا قطعه مورد نظر اسکن میشود، سپس در نرمافزار CAD طراحی میگردد و در نهایت توسط دستگاه فرزبرداری ساخته میشود. اما مشکل اینجاست که پس از ساخت قطعه، هنوز آن کاملاً آماده استفاده نیست؛ بین قطعه ساخته شده و قطعهی که واقعاً برای استفاده توسط بیمار آماده باشد، فاصلهای وجود دارد. در همین جاست که نور مادون قرمز نقش مهمی ایفا میکند. میتوان آن را مانند چسب حرارتی در نظر گرفت که کل فرآیند را با هم پیوند میدهد. چرا نور فرابنفش کافی نیست؟ بیشتر ما به استفاده از نور فرابنفش برای خشک کردن مواد عادت داریم. این روش برای سطح مواد مناسب است، اما نور فرابنفش نمیتواند به عمق مواد ضخیم مانند رزین یا سرامیک نفوذ کند. نور مادون قرمز متفاوت است؛ طول موج آن بلندتر است و میتواند به عمق مواد نفوذ کند. این روش فقط مربوط به ایجاد گرما نیست؛ بلکه باعث ایجاد پلیمریزاسیون دومی در مواد میشود و استرسهای ناشی از فرآیند فرزبرداری را از بین میبرد. این کار باعث میشود قطعه ساخته شده محکمتر شود، نه اینکه فقط از بیرون خشک شده باشد. تعادل لازم نکته مهم این است که نمیتوان صرفاً از گرما برای ساخت قطعات استفاده کرد. اگر انرژی بیش از حد به قطعه وارد شود، مشکلاتی پیش خواهد آمد؛ قطعه ممکن است تغییر شکل دهد یا لبههای آن خراب شود، و در نتیجه باید کل فرآیند را از ابتدا تکرار کرد. به همین دلیل ما روی استفاده از منبع نور مادون قرمز تمرکز کردیم؛ این منابع نور میتوانند به سرعت روشن شوند و در عین حال به سرعت خاموش شوند. باید مراقب میزان انرژی وارد شده به قطعه باشیم؛ اگر انرژی بیش از حد به قطعات کوچکی مانند زیرکونیا یا کامپوزیت وارد شود، ترکهای ریزی در آنها ایجاد خواهد شد. این یک فرآیند حساس است؛ باید از نور مادون قرمز برای خشک کردن قطعه استفاده کرد، و سپس زمان خنک شدن قطعه را به درستی تنظیم کرد تا ابعاد آن ثابت بماند. تکمیل کار در نهایت، دستگاه فرزبرداری قطعه را ساخته، اما نور مادون قرمز باعث میشود قطعه کاملاً آماده استفاده شود. نور مادون قرمز مسئول انجام فرآیندهای پیوندزنی و خشک کردن نهایی قطعه است؛ این کار توسط دستگاه فرزبرداری امکانپذیر نیست. بدون این انرژی حرارتی، در واقع فقط میتوانیم امیدوار باشیم که ساختار قطعه پایدار بماند. چرا باید این کار را به تصادف واگذار کنیم؟
